Beklemek...

 

 Merhabalar sevgili okurlarım. İyi akşamlar,günaydınlar ya da sincaplar kadar sevimli,jelibonlar kadar tatlı günler. Nasılsınız bugün bakalım? Havalarda iyice bozdu mesela bu yazıyı yazdığım şu anda dışarıda çok tatlı bir kar yağıyor. Hava da güzel bir sıcak var ancak kar çiselemeye devam ediyor ki hasta olmasam dışarı çıkıp dolaşabilirdim. Siz yapabiliyorsanız çıkın ancak hasta olmayın biricik okurlarım.
   Birkaç saattir dinlediğim şarkıların etkisinde mi kaldım bilemiyorum ama bir efkar geldi üzerime. Aldım kahvemi,açtım camı,yaktım bir sigara boş boş dışarıyı izliyorum. Bir an durdum. Bir şeyi bekliyor gibi bir halim vardı. Baya bir kafa patlattım ve farkettim ki gerçekten bir şeyi bekliyorum ama neyi. Düşündükçe kahve bitti,o bittikçe ben doldurdum.Kahve doldukça sigaram sönmedi...
   Bunun böyle gitmeyeceğini anlayınca yapabileceğim en iyi şeyin sizlerle dertleşmek olduğunu farkettim. Konuşasım var ama konuşmak istediğim biri yok. Çok garip bir olay gerçi insanlığın kendisi azıcık garip ama bu konuya girersek çıkamayız diye korkuyorum.
   Bende sizinle dertleşmek için burada bulunuyorum. Üst kısımda yazdığı ve biraz önce anlattığım gibi beklemek diye bir zaman kavramından dertleşelim istedim. Bu kelime o kadar derin anlamlar içeriyor ki. Zaman,duygu,düşünce... bu kadar çok anlamı bir seferde karşılayan cesur ama bir o kadar insanın içini acıtan bir kelime. Şimdi diceksiniz ki "olum hayırdır bu ne dert varsa bir şey gel bi konuşak". Dert yok da bazen içine bir kurt düşer ya heeeh ondan düştü içime.
   Durduk yere bu havada dışarıya bakarken bir şeyleri beklediğimi farkettim. Peki insan ne bekler? Neden bekler ki? Bu beklenen şey gelir mi ya da gerçekleşir mi,artık düşünce her neyse olur mu diye neden bekleriz ki..
   "İnsan düşünen bir hayvandır" der Aristoteles. Bazen düşünmeyen bireyler olsak diye düşünüyorum. En azından gereksiz şeyleri,dertleri,kederleri düşünmeyelim olmaz mı? Neyse konumuzdan sapmadan neden bekleriz diye konuşalım. Bizler düşünün bireyleriz ve belirli beklentilerimiz fikirlerimiz var bundan dolayı bekleriz diye düşünüyorum. Bazen bu beklentiler bizi üzer,kırar bazen sevinçten ağlatacak kıvama geliriz.
   Her şeyin iyi yönüne bakıp mutlu olma taraftarı biriyim ancak bazen birazcık mutsuzlukta gerekli. Yoksa nasıl anlaşılır mutluluğun,huzurun,sevincin değeri dimi sevgili dostlarım.
   Sizinde başınızı çok ağrıtmadan sözün kısası beklenecek şeylere dikkat edin.Bazı şeyleri inançla beklemek hem sizi hemde çevrenizi üzer. Bu konuda çok sevdiğim bir söz var sizinlede paylaşıp yazıma son veriyorum canlarım benim.

"Bazen olmayışını sev...

Olmuyorsa olurunun getirilerini göremezsin. olmamıştır ve hayırlısı belki de budur. Olsa olmasın isterdin belki... O yüzden bazen olmayışını sev,   ' ne de güzel olmadın yine be' de... Oluruna bırakma, olmasın, ölmezsin. Kimse ölmedi olmadı diye... Ki zaten ilk olmayan sen değilsin.

 

Ve unutma, ağ her zaman denizden küçüktür, illa kaçırdığın balıklar olacak. Sen kaçan balığa üzülürken, balık kendi haline sevinecek. Bak olmadı o balık, sen mutsuzsun, bu birazda bencilliğin aynası. Ya o balık, o balık ne yapsın? Şimdi konumuzu balık sananlar olacak. Balık değil mesele, olmayış. Senin için olmayan her şey seni üzebilir ama balık mutlu, bak hala özgür. Ya sen ?

 

 

Elindekileri sev, senden giden herhangi bir şey seni mutsuz edemez, çünkü böyle bir lüksün yok. Kazanamadığın şeyler zaten senin olmadı, onlar için hiç üzülme.

 

Onu sana, seni ona getirmeyen yolların da bir bildiği vardır..."

 

                                                       Ahmet BATMAN - Sabah Uykum

              İyi geceler kötü dünyada iyi kalan veya görünmeye çalışan insanlar.

Çok Pis Gülerim He

    Merhaba güzel yurdumun güpgüzel,tatlı ve şeker insanları. Hepinize kucak dolusu sevgiler,selamlar, Nasılsınız? Keyfiniz yerinde mi? Varsa bir problem mekan söyleyin hemen gelip halledelim sorunu...

   Bugün farklı bir şekilde başladım yazıya. Üst tarafta da gördüğünüz gibi dikkatle bakılınca anlamlı olan bir karikatürle başladım yazıma. Benim gibi olanlarınız mutlaka vardır,oradasınız biliyorum,ben bir karikatür ve caps manyağıyım. Hani normal bir insandan daha fazla okurum,yetmezmiş gibi kendim karikatür çizer ve caps yaparım. Kendi çapımda tabi ki.. 

   Çok sanatçı biri değilim hani pek anlamam bu işten ama geçenlerde düşünmeye başladım bunların neyini seviyorum diye. Sonra çok basit olan bir şeyi fark ettim. Her insan gibi gülmeyi kahkahalar atarak dolaşmayı seviyorum. Bundan dolayıda birazcık gülmek hakkında konuşalım istedim.

   Gülmek denen şey çok ilginç .Hatta bununla ilgili bir bilim dalıda var. Gelotoloji adı verilen bu bilim çok ilgimi çekti. Bu olayı tek düşünen kişi ben değilmişim diye gülmeye başladım. İnsan vücudunda değişik etkiler yaratmakta olan bu aktivitenin detaylarından bahsetmeyeceğim tabi ki. Bizim günlük hayatta ne kadar kullandığımız veya ne sıklıkla güldüğümüz üzerinde durmak istiyorum. İnsanlar artık gülmenin anlamını unutmuş gibi davranıyorlar. Gülmek gibi müthiş bir şey varken somurtmak,sinirli sinirli bakmak daha çekici geliyor heralde. "Dur sert bakışlar atarak gezeyim ki havalı(şekil) görüneyim." diye düşünen birkaç insanla bile tanıştım. 

   Tabi günlük hayatta hoşuna giden bir şey varsa gülersin ancak bunun kullanım alanları bu kadar kısıtlı değil. Umursamaz bir tavırla  da gülebilirsin. Seni ciddiye almıyorum gülüşüde vardır.Birine aşık olursan yada birini seviyorsan ona bakıp tatlı tatlı sırıtırsın... Bu şekilde çeşitleri bile olan mükemmel bir şey gülmek. 

   Kendi adıma çok gülen biriyimdir. Hayatta ki her şeye gülmek gerektiğine inanıyorum. Çünkü bu hayatta ikinci bir şansımız olmayabiliyor. "Keşke" kelimesini kullanmak yerine "iyi ki" kelimesini kullanmayı daha çok seviyorum." İyi ki gülmüşüm o lafına" ya da "iyi ki bu hareketi bende yapmışım iyi güldük" demek bana daha cazip geliyor. Yaptığım bir işten sonra bana gülenlere kızmak yerine onlarla beraber kendime gülmeyi seviyorum. Hani bir laf vardır "ağlanacak halimize gülüyoruz" diye iyi ki gülüyoruz iyi ki gülmek gibi bir olayı gerçekleştirecek güzel insanlar hala dünyada diyorum. Gülmeye değer veren insanlar olduğu için bir kez de ben gülüyorum bu hayata.

   Bu yazımı hep beraber güzel günlerde gülmek dilekleriyle ve bu olayı çok güzel anlatan bir şarkıyla bitirmek istiyorum müsaadenizle. İnsanlara kızıp kötü davranmayın bırakın başkaları öyle yapsın ne kadar kalacağımızın belirli olmadığı şu dünyada hep beraber gülüp geçelim olaylara. Ne olursa olsun bunu yapabilirsek işte hayattan keyif almaya o zaman başlarız.

   Gülmeyi sevin,başkalarını güldürmeyi sevin,gülmeyi herkese öğretip onlarla beraber gülün. Kendinize iyi bakın güzel insanlar...

                 İyi geceler kötü dünyada iyi kalan veya görünmeye çalışan insanlar.

Şubatta Milyarderiz

   İyi günler jelibon kadar tatlı,sincap kadar sevimli sevgili okurlarım. Hepinize kucak dolusu selamlar sevgiler. Keyfiniz nasıl,hasta falan değilsinizdir umarım. Bu havada hasta olmamak nasıl olur bilmiyorum ama bol bol saçmasapan karışık bitki çayı için sizi zinde tutar hastalıktan korur.
   Evet güzel bir selamlaşmadan sonra bugün değinmek istediğim konu hayaller. Şimdi konuya şubatta milyarderiz diyince deden miras kaldı diye düşünmüş olabilirsiniz ama ne yazık ki öyle bir şey yok,olsa hayır demem ama. İzninizle biraz konuyu açayım.
   Bir ay önce Android Programlama kursuna başladım. Başladığımdan beride etrafımdakilere "bak şimdi aralıkta kurs bitiyor,ocakta uygulamayı satışa çıkaracağım,şubatta da milyarderiz" cümlesini kuruyorum. Neden böyle bir cümle kuruyorum derseniz, bence her bireyin bir hayali olmalı.İlla ki gerçekleşebilir olmasının önemi yok.Hayal eden kişinin mutlu olması en azından bu düşüncenin gerçekleşme ihtimali bile varsa yüzünde bir gülümseme yaratıyorsa bence bu her şeyden önemlidir.       Bu kursa başlarken çok heyecanlıydım uygulama yazmak onun direkt karşılığını görmek cidden müthiş bir his. Milyarder olur muyum bilmem ama bana keyif veren bir hayal her şeye bedeldir. Tabi ki milyarder olsak fena olmaz beraber yemek yer,gezip tozar eğleniriz bu da başka bir mevzu.
   Fark ettiniz mi bilmiyorum sürekli "biz" diyorum çünkü bu hayal denen meret tek başına bir anlam taşımıyor gibime geliyor. Yani mutluluğunu biriyle paylaşmadıktan sonra ne işe yarar ki? Ben tek zengin olacağıma beraber olalım.
   Hayal denen şey ne güzel değil mi, şu yazıyı yazarken bile gülerek basıyorum klavyenin tuşlarına inanın. Peki sadece maddiyat ya da şu anla ilgili mi hayal kurarız? Bunun cevabının hayır olduğunu hepimiz biliyoruz. Bu yakın zamandan bir örnek olduğu için sizinle paylaştım.
   Benim en sevdiğim hayaller gelecekle ilgili olanlardır. Yakın gelecek değil ama yıllar yıllar sonra gerçekleşecek olaylar. Bu ailevi bir şey olabilir,mesleki olabilir veya bitmeyen şarjlı telefonlarda bu hayallere dahil(tamam biraz abarttım).
   Gerçek anlamda hayalperest biri olduğumu söyleyebilirim.Sürekli hayal kurmuyorum ama en ufak bir zaman boşluğunda bile bir şeyler düşünmekten hayal kurmaktan çekinmem hemen yapıştırırım bir fikir. Ama bazen etrafımda umutsuz,bitmiş kişiler görüyorum. Ne oldu da hayal kurmak gibi herkesin yapabileceği şeyden vazgeçiyorsunuz. Bu kadar insana bir yaşama amacı veren gülümseten bir şeyden vazgeçiyorsunuz. Tamam hayallere çok kapılmamak gerek çünkü bazen yüzünüze patlayabiliyor bu da kişinin hayallere olan inancını bitirebiliyor ama yapmayın be güzel insanlar.
   Hepiniz mutlu olmayı,huzuru bulup hayallerinizi gerçekleştirmeyi hak eden mükemmel kişilersiniz.Bu şekilde pes etmek,inancınızı yitirmek yakışmaz size.Gerçekten inanırsanız mutlaka hayallerinize ulaşırsınız. Azıcık hırslı olun ve hayalinizin peşinden koşun.Bunu yaparken de kimseyi incitmeyin ve kırmayın aksi takdirde bu hayal size mutluluktan ziyade huzursuzluk verir.
   Size yapmış olduğum bir caps ile veda edip tüm hayallerinizin gerçekleşmesini diliyorum sevgili okurlarım. Son bir cümle söylemem gerekirse:
      Rahat olun şubatta milyarderiz....

                 İyi geceler kötü dünyada iyi kalan veya görünmeye çalışan insanlar.

Mutluyum,Mutlusun,Mutlular

   Günaydınlar efenim ya da afiyet olsun olmadı iyi akşamlar sevgili biricik okurlarım. Nasılsınız iyisiniz umarım bugün. Bu aralar siteyi biraz boşladım kusuruma bakmayın. Bu aralar kafam biraz doluydu onunla meşgul oldum. Siz keyifli olun da gerisi boş zaten.

   Bugün ki yazma amacım merak ettiğim bir konuyu sizinle paylaşmak aslında. Güzel bir başlık yazmışım gibi gerinerek değinmek istediğim konu mutluluk.
   Bu kelimenin anlamı çok derin hatta belkide anlatılması çok mümkün olmayan bir şey ancak çoğu insanın ihtiyacı olan ama bir türlü ulaşılamayan his..
    Biraz mutluluk hakkında düşünelim. Bu hayatta yaşıyoruz ve bir amacımızın olması gerektiğine inanıyorum. Örneklemem gerekirse; benim hayalim Bilgisayar Mühendisliği okumaktı ve bunu gerçekleştirme yolundayım. Peki bu amacı gerçekleştirince mutlu olabilecek miyim diye düşünmeye başladım. Tamam hayallerimde ki meslekti ancak beni mutlu edecek bir meslek mi?

   Tabi çoğu kişinin amacı bu şekilde nesneye yönelik değil. Çoğu kişi bunun yanında mutlu olmak,aşkı bulmak gibi amaçları var(ki sonuna kadar haklılar). Ama tam olarak nasıl bulunuyor onlar ya da mutlu nasıl olabilir bir insan?

   Herkesin mutluluk ölçütü farklıdır. Birisi sıcak bir bakışla bile mutlu olabilirken kimisi de dünyalara sahip olsa da mutsuz olur. Öyleyse mutluluk denen şey gerçek değil mi bunu mu demek istiyor evren bize…  Bunun böyle olmadığına eminim. Düşününce etrafımızda bir çok güzel şey var fakat bunların kıymetini bilemiyoruz açıkçası. Kaç kişi gerçekten mutlu sizce ya da doğru şekilde sormak gerekirse kaç kişi “gerçek” anlamda mutludur?

   Burada gerçek kelimesine dikkat çekmek istiyorum izninizle. Etrafımızda bir sürü insan var ve bir şekilde gülüp eğleniyorlar ancak içlerine baktığınızda hiçte o kahkahalar atan, mutluluk saçan insanı göremiyorsunuz. Tam aksine karanlık dipsiz bir kuyu misali karanlık ve kederliler.

   Aklınıza takılmıştır belki, bu kişilerin derdi ne böyle üzülürlerken dışarıya mutlu görünmek için çabalamak. Ben bu aralar buna biraz kafa yordum ve birkaç cevap üzerinde duruyorum.  Müsaadenizle sizinle de paylaşmak isterim.

   İlk aklıma gelen cevap kişi delidir oldu normal olarak. Böyle bir karakter çok normal gelmiyordu ilk bakışta. Sonralarda hayata kafa tutan kelime anlamıyla hayatla “zıtlaşan” biridir diye düşündüm. Ne olursa olsun boyun eğmeyen biridir belki dedim. Bir başka teorimde ise insanları üzmek istemeyen bir kişi düşündüm. Şöyle açıklayayım:

   İnsan hissedebilen bir canlı değil mi, bazı kişiler çevreden çok etkilenirler. Karşındaki insan hüzünlüyse, mutsuzsa, bir derdi varsa keyifsiz olur ve etrafındakileri de bu durumdan doğal olarak etkilenirler. İşte anlatmak istediğim kişi etkilenmenin yanında kendi derdiymiş gibi kabullenir ve ona göre davranır. O kişinin duygusunu kendi mutluluğuyla kapatmaya çalışır. Kendisi mutlu görünür ve etrafına bu şekilde bir izlenim yayarsa karşısındaki de mutlu olabilir diye düşünerek davranır. Mutlaka çevrenizde hayatın sadece eğlenmek üzerine olduğunu düşünen sürekli gülen, sizi eğlendirmeye çalışan, her şartta sizi güldürmeyi amaçlayan ancak ciddi bir olayda bir anda ciddileşip sizinle ağlayabilecek biri vardır. Sadece dikkatlice etrafınıza bakmanız yeterli.

   Son olarak eklemek istediğim birkaç cümle var. Ne olursa olsun kişi mutlu olmaya çalışmaktan vazgeçmemelidir. Madem bir kere geliyoruz bu dünyaya sonuna kadar istediğimiz gibi yaşamalıyız. Mutlaka bizi üzen ,kıran hatta darmaduman eden birileri olacaktır. Bu dünyada geçerli bir tek kural var ki ben arkadaşlarıma da hep söylerim:

“Unutma bu hayatta senden daha değerli bir şey yok. Herkes gitse, kimse yüzüne bakmasa hatta herkes seni ağlatsa bile senin her zaman yanında kalacak tek kişi yine sensindir. Bu yüzden ne olursa olsun zamanla kendini toplayıp hayata karşı kocaman bir gülücük atarak ben buradayım demelisin…”

           İyi geceler kötü dünyada iyi kalan veya görünmeye çalışan insanlar.