Beklemek...

 

 Merhabalar sevgili okurlarım. İyi akşamlar,günaydınlar ya da sincaplar kadar sevimli,jelibonlar kadar tatlı günler. Nasılsınız bugün bakalım? Havalarda iyice bozdu mesela bu yazıyı yazdığım şu anda dışarıda çok tatlı bir kar yağıyor. Hava da güzel bir sıcak var ancak kar çiselemeye devam ediyor ki hasta olmasam dışarı çıkıp dolaşabilirdim. Siz yapabiliyorsanız çıkın ancak hasta olmayın biricik okurlarım.
   Birkaç saattir dinlediğim şarkıların etkisinde mi kaldım bilemiyorum ama bir efkar geldi üzerime. Aldım kahvemi,açtım camı,yaktım bir sigara boş boş dışarıyı izliyorum. Bir an durdum. Bir şeyi bekliyor gibi bir halim vardı. Baya bir kafa patlattım ve farkettim ki gerçekten bir şeyi bekliyorum ama neyi. Düşündükçe kahve bitti,o bittikçe ben doldurdum.Kahve doldukça sigaram sönmedi...
   Bunun böyle gitmeyeceğini anlayınca yapabileceğim en iyi şeyin sizlerle dertleşmek olduğunu farkettim. Konuşasım var ama konuşmak istediğim biri yok. Çok garip bir olay gerçi insanlığın kendisi azıcık garip ama bu konuya girersek çıkamayız diye korkuyorum.
   Bende sizinle dertleşmek için burada bulunuyorum. Üst kısımda yazdığı ve biraz önce anlattığım gibi beklemek diye bir zaman kavramından dertleşelim istedim. Bu kelime o kadar derin anlamlar içeriyor ki. Zaman,duygu,düşünce... bu kadar çok anlamı bir seferde karşılayan cesur ama bir o kadar insanın içini acıtan bir kelime. Şimdi diceksiniz ki "olum hayırdır bu ne dert varsa bir şey gel bi konuşak". Dert yok da bazen içine bir kurt düşer ya heeeh ondan düştü içime.
   Durduk yere bu havada dışarıya bakarken bir şeyleri beklediğimi farkettim. Peki insan ne bekler? Neden bekler ki? Bu beklenen şey gelir mi ya da gerçekleşir mi,artık düşünce her neyse olur mu diye neden bekleriz ki..
   "İnsan düşünen bir hayvandır" der Aristoteles. Bazen düşünmeyen bireyler olsak diye düşünüyorum. En azından gereksiz şeyleri,dertleri,kederleri düşünmeyelim olmaz mı? Neyse konumuzdan sapmadan neden bekleriz diye konuşalım. Bizler düşünün bireyleriz ve belirli beklentilerimiz fikirlerimiz var bundan dolayı bekleriz diye düşünüyorum. Bazen bu beklentiler bizi üzer,kırar bazen sevinçten ağlatacak kıvama geliriz.
   Her şeyin iyi yönüne bakıp mutlu olma taraftarı biriyim ancak bazen birazcık mutsuzlukta gerekli. Yoksa nasıl anlaşılır mutluluğun,huzurun,sevincin değeri dimi sevgili dostlarım.
   Sizinde başınızı çok ağrıtmadan sözün kısası beklenecek şeylere dikkat edin.Bazı şeyleri inançla beklemek hem sizi hemde çevrenizi üzer. Bu konuda çok sevdiğim bir söz var sizinlede paylaşıp yazıma son veriyorum canlarım benim.

"Bazen olmayışını sev...

Olmuyorsa olurunun getirilerini göremezsin. olmamıştır ve hayırlısı belki de budur. Olsa olmasın isterdin belki... O yüzden bazen olmayışını sev,   ' ne de güzel olmadın yine be' de... Oluruna bırakma, olmasın, ölmezsin. Kimse ölmedi olmadı diye... Ki zaten ilk olmayan sen değilsin.

 

Ve unutma, ağ her zaman denizden küçüktür, illa kaçırdığın balıklar olacak. Sen kaçan balığa üzülürken, balık kendi haline sevinecek. Bak olmadı o balık, sen mutsuzsun, bu birazda bencilliğin aynası. Ya o balık, o balık ne yapsın? Şimdi konumuzu balık sananlar olacak. Balık değil mesele, olmayış. Senin için olmayan her şey seni üzebilir ama balık mutlu, bak hala özgür. Ya sen ?

 

 

Elindekileri sev, senden giden herhangi bir şey seni mutsuz edemez, çünkü böyle bir lüksün yok. Kazanamadığın şeyler zaten senin olmadı, onlar için hiç üzülme.

 

Onu sana, seni ona getirmeyen yolların da bir bildiği vardır..."

 

                                                       Ahmet BATMAN - Sabah Uykum

              İyi geceler kötü dünyada iyi kalan veya görünmeye çalışan insanlar.

Çok Pis Gülerim He

    Merhaba güzel yurdumun güpgüzel,tatlı ve şeker insanları. Hepinize kucak dolusu sevgiler,selamlar, Nasılsınız? Keyfiniz yerinde mi? Varsa bir problem mekan söyleyin hemen gelip halledelim sorunu...

   Bugün farklı bir şekilde başladım yazıya. Üst tarafta da gördüğünüz gibi dikkatle bakılınca anlamlı olan bir karikatürle başladım yazıma. Benim gibi olanlarınız mutlaka vardır,oradasınız biliyorum,ben bir karikatür ve caps manyağıyım. Hani normal bir insandan daha fazla okurum,yetmezmiş gibi kendim karikatür çizer ve caps yaparım. Kendi çapımda tabi ki.. 

   Çok sanatçı biri değilim hani pek anlamam bu işten ama geçenlerde düşünmeye başladım bunların neyini seviyorum diye. Sonra çok basit olan bir şeyi fark ettim. Her insan gibi gülmeyi kahkahalar atarak dolaşmayı seviyorum. Bundan dolayıda birazcık gülmek hakkında konuşalım istedim.

   Gülmek denen şey çok ilginç .Hatta bununla ilgili bir bilim dalıda var. Gelotoloji adı verilen bu bilim çok ilgimi çekti. Bu olayı tek düşünen kişi ben değilmişim diye gülmeye başladım. İnsan vücudunda değişik etkiler yaratmakta olan bu aktivitenin detaylarından bahsetmeyeceğim tabi ki. Bizim günlük hayatta ne kadar kullandığımız veya ne sıklıkla güldüğümüz üzerinde durmak istiyorum. İnsanlar artık gülmenin anlamını unutmuş gibi davranıyorlar. Gülmek gibi müthiş bir şey varken somurtmak,sinirli sinirli bakmak daha çekici geliyor heralde. "Dur sert bakışlar atarak gezeyim ki havalı(şekil) görüneyim." diye düşünen birkaç insanla bile tanıştım. 

   Tabi günlük hayatta hoşuna giden bir şey varsa gülersin ancak bunun kullanım alanları bu kadar kısıtlı değil. Umursamaz bir tavırla  da gülebilirsin. Seni ciddiye almıyorum gülüşüde vardır.Birine aşık olursan yada birini seviyorsan ona bakıp tatlı tatlı sırıtırsın... Bu şekilde çeşitleri bile olan mükemmel bir şey gülmek. 

   Kendi adıma çok gülen biriyimdir. Hayatta ki her şeye gülmek gerektiğine inanıyorum. Çünkü bu hayatta ikinci bir şansımız olmayabiliyor. "Keşke" kelimesini kullanmak yerine "iyi ki" kelimesini kullanmayı daha çok seviyorum." İyi ki gülmüşüm o lafına" ya da "iyi ki bu hareketi bende yapmışım iyi güldük" demek bana daha cazip geliyor. Yaptığım bir işten sonra bana gülenlere kızmak yerine onlarla beraber kendime gülmeyi seviyorum. Hani bir laf vardır "ağlanacak halimize gülüyoruz" diye iyi ki gülüyoruz iyi ki gülmek gibi bir olayı gerçekleştirecek güzel insanlar hala dünyada diyorum. Gülmeye değer veren insanlar olduğu için bir kez de ben gülüyorum bu hayata.

   Bu yazımı hep beraber güzel günlerde gülmek dilekleriyle ve bu olayı çok güzel anlatan bir şarkıyla bitirmek istiyorum müsaadenizle. İnsanlara kızıp kötü davranmayın bırakın başkaları öyle yapsın ne kadar kalacağımızın belirli olmadığı şu dünyada hep beraber gülüp geçelim olaylara. Ne olursa olsun bunu yapabilirsek işte hayattan keyif almaya o zaman başlarız.

   Gülmeyi sevin,başkalarını güldürmeyi sevin,gülmeyi herkese öğretip onlarla beraber gülün. Kendinize iyi bakın güzel insanlar...

                 İyi geceler kötü dünyada iyi kalan veya görünmeye çalışan insanlar.

Şubatta Milyarderiz

   İyi günler jelibon kadar tatlı,sincap kadar sevimli sevgili okurlarım. Hepinize kucak dolusu selamlar sevgiler. Keyfiniz nasıl,hasta falan değilsinizdir umarım. Bu havada hasta olmamak nasıl olur bilmiyorum ama bol bol saçmasapan karışık bitki çayı için sizi zinde tutar hastalıktan korur.
   Evet güzel bir selamlaşmadan sonra bugün değinmek istediğim konu hayaller. Şimdi konuya şubatta milyarderiz diyince deden miras kaldı diye düşünmüş olabilirsiniz ama ne yazık ki öyle bir şey yok,olsa hayır demem ama. İzninizle biraz konuyu açayım.
   Bir ay önce Android Programlama kursuna başladım. Başladığımdan beride etrafımdakilere "bak şimdi aralıkta kurs bitiyor,ocakta uygulamayı satışa çıkaracağım,şubatta da milyarderiz" cümlesini kuruyorum. Neden böyle bir cümle kuruyorum derseniz, bence her bireyin bir hayali olmalı.İlla ki gerçekleşebilir olmasının önemi yok.Hayal eden kişinin mutlu olması en azından bu düşüncenin gerçekleşme ihtimali bile varsa yüzünde bir gülümseme yaratıyorsa bence bu her şeyden önemlidir.       Bu kursa başlarken çok heyecanlıydım uygulama yazmak onun direkt karşılığını görmek cidden müthiş bir his. Milyarder olur muyum bilmem ama bana keyif veren bir hayal her şeye bedeldir. Tabi ki milyarder olsak fena olmaz beraber yemek yer,gezip tozar eğleniriz bu da başka bir mevzu.
   Fark ettiniz mi bilmiyorum sürekli "biz" diyorum çünkü bu hayal denen meret tek başına bir anlam taşımıyor gibime geliyor. Yani mutluluğunu biriyle paylaşmadıktan sonra ne işe yarar ki? Ben tek zengin olacağıma beraber olalım.
   Hayal denen şey ne güzel değil mi, şu yazıyı yazarken bile gülerek basıyorum klavyenin tuşlarına inanın. Peki sadece maddiyat ya da şu anla ilgili mi hayal kurarız? Bunun cevabının hayır olduğunu hepimiz biliyoruz. Bu yakın zamandan bir örnek olduğu için sizinle paylaştım.
   Benim en sevdiğim hayaller gelecekle ilgili olanlardır. Yakın gelecek değil ama yıllar yıllar sonra gerçekleşecek olaylar. Bu ailevi bir şey olabilir,mesleki olabilir veya bitmeyen şarjlı telefonlarda bu hayallere dahil(tamam biraz abarttım).
   Gerçek anlamda hayalperest biri olduğumu söyleyebilirim.Sürekli hayal kurmuyorum ama en ufak bir zaman boşluğunda bile bir şeyler düşünmekten hayal kurmaktan çekinmem hemen yapıştırırım bir fikir. Ama bazen etrafımda umutsuz,bitmiş kişiler görüyorum. Ne oldu da hayal kurmak gibi herkesin yapabileceği şeyden vazgeçiyorsunuz. Bu kadar insana bir yaşama amacı veren gülümseten bir şeyden vazgeçiyorsunuz. Tamam hayallere çok kapılmamak gerek çünkü bazen yüzünüze patlayabiliyor bu da kişinin hayallere olan inancını bitirebiliyor ama yapmayın be güzel insanlar.
   Hepiniz mutlu olmayı,huzuru bulup hayallerinizi gerçekleştirmeyi hak eden mükemmel kişilersiniz.Bu şekilde pes etmek,inancınızı yitirmek yakışmaz size.Gerçekten inanırsanız mutlaka hayallerinize ulaşırsınız. Azıcık hırslı olun ve hayalinizin peşinden koşun.Bunu yaparken de kimseyi incitmeyin ve kırmayın aksi takdirde bu hayal size mutluluktan ziyade huzursuzluk verir.
   Size yapmış olduğum bir caps ile veda edip tüm hayallerinizin gerçekleşmesini diliyorum sevgili okurlarım. Son bir cümle söylemem gerekirse:
      Rahat olun şubatta milyarderiz....

                 İyi geceler kötü dünyada iyi kalan veya görünmeye çalışan insanlar.

Mutluyum,Mutlusun,Mutlular

   Günaydınlar efenim ya da afiyet olsun olmadı iyi akşamlar sevgili biricik okurlarım. Nasılsınız iyisiniz umarım bugün. Bu aralar siteyi biraz boşladım kusuruma bakmayın. Bu aralar kafam biraz doluydu onunla meşgul oldum. Siz keyifli olun da gerisi boş zaten.

   Bugün ki yazma amacım merak ettiğim bir konuyu sizinle paylaşmak aslında. Güzel bir başlık yazmışım gibi gerinerek değinmek istediğim konu mutluluk.
   Bu kelimenin anlamı çok derin hatta belkide anlatılması çok mümkün olmayan bir şey ancak çoğu insanın ihtiyacı olan ama bir türlü ulaşılamayan his..
    Biraz mutluluk hakkında düşünelim. Bu hayatta yaşıyoruz ve bir amacımızın olması gerektiğine inanıyorum. Örneklemem gerekirse; benim hayalim Bilgisayar Mühendisliği okumaktı ve bunu gerçekleştirme yolundayım. Peki bu amacı gerçekleştirince mutlu olabilecek miyim diye düşünmeye başladım. Tamam hayallerimde ki meslekti ancak beni mutlu edecek bir meslek mi?

   Tabi çoğu kişinin amacı bu şekilde nesneye yönelik değil. Çoğu kişi bunun yanında mutlu olmak,aşkı bulmak gibi amaçları var(ki sonuna kadar haklılar). Ama tam olarak nasıl bulunuyor onlar ya da mutlu nasıl olabilir bir insan?

   Herkesin mutluluk ölçütü farklıdır. Birisi sıcak bir bakışla bile mutlu olabilirken kimisi de dünyalara sahip olsa da mutsuz olur. Öyleyse mutluluk denen şey gerçek değil mi bunu mu demek istiyor evren bize…  Bunun böyle olmadığına eminim. Düşününce etrafımızda bir çok güzel şey var fakat bunların kıymetini bilemiyoruz açıkçası. Kaç kişi gerçekten mutlu sizce ya da doğru şekilde sormak gerekirse kaç kişi “gerçek” anlamda mutludur?

   Burada gerçek kelimesine dikkat çekmek istiyorum izninizle. Etrafımızda bir sürü insan var ve bir şekilde gülüp eğleniyorlar ancak içlerine baktığınızda hiçte o kahkahalar atan, mutluluk saçan insanı göremiyorsunuz. Tam aksine karanlık dipsiz bir kuyu misali karanlık ve kederliler.

   Aklınıza takılmıştır belki, bu kişilerin derdi ne böyle üzülürlerken dışarıya mutlu görünmek için çabalamak. Ben bu aralar buna biraz kafa yordum ve birkaç cevap üzerinde duruyorum.  Müsaadenizle sizinle de paylaşmak isterim.

   İlk aklıma gelen cevap kişi delidir oldu normal olarak. Böyle bir karakter çok normal gelmiyordu ilk bakışta. Sonralarda hayata kafa tutan kelime anlamıyla hayatla “zıtlaşan” biridir diye düşündüm. Ne olursa olsun boyun eğmeyen biridir belki dedim. Bir başka teorimde ise insanları üzmek istemeyen bir kişi düşündüm. Şöyle açıklayayım:

   İnsan hissedebilen bir canlı değil mi, bazı kişiler çevreden çok etkilenirler. Karşındaki insan hüzünlüyse, mutsuzsa, bir derdi varsa keyifsiz olur ve etrafındakileri de bu durumdan doğal olarak etkilenirler. İşte anlatmak istediğim kişi etkilenmenin yanında kendi derdiymiş gibi kabullenir ve ona göre davranır. O kişinin duygusunu kendi mutluluğuyla kapatmaya çalışır. Kendisi mutlu görünür ve etrafına bu şekilde bir izlenim yayarsa karşısındaki de mutlu olabilir diye düşünerek davranır. Mutlaka çevrenizde hayatın sadece eğlenmek üzerine olduğunu düşünen sürekli gülen, sizi eğlendirmeye çalışan, her şartta sizi güldürmeyi amaçlayan ancak ciddi bir olayda bir anda ciddileşip sizinle ağlayabilecek biri vardır. Sadece dikkatlice etrafınıza bakmanız yeterli.

   Son olarak eklemek istediğim birkaç cümle var. Ne olursa olsun kişi mutlu olmaya çalışmaktan vazgeçmemelidir. Madem bir kere geliyoruz bu dünyaya sonuna kadar istediğimiz gibi yaşamalıyız. Mutlaka bizi üzen ,kıran hatta darmaduman eden birileri olacaktır. Bu dünyada geçerli bir tek kural var ki ben arkadaşlarıma da hep söylerim:

“Unutma bu hayatta senden daha değerli bir şey yok. Herkes gitse, kimse yüzüne bakmasa hatta herkes seni ağlatsa bile senin her zaman yanında kalacak tek kişi yine sensindir. Bu yüzden ne olursa olsun zamanla kendini toplayıp hayata karşı kocaman bir gülücük atarak ben buradayım demelisin…”

           İyi geceler kötü dünyada iyi kalan veya görünmeye çalışan insanlar.

Ah İstanbul

   Günaydınlar, tünaydınlar, iyi akşamlar ya da iyi geceler sevgili okurlarım. Günün hangi saatinde okuduğunuzu bilmediğim için söze böyle başlayayım dedim. Nasılsınız iyisinizdir umarım. Bu aralar hava biraz garip sabah sıcak oluyor akşamları ısınıyor aman dikkat edin sabah havalarına kanmayın. Bu arada belki içinizden geçmiştir niye bu çocuk sürekli halimizi sorup bizi sevdiğini söylüyor diye. Şöyle izah edeyim.
   Ben insanların halinin hatrının sorulmasının gerektiğine çok inanıyorum.Bazı insanlar bunu boş bir rutinmiş gibi görüyolar ama böyle olmamalı. Yani birine samimi olarak 'Nasılsın?' demek bu kadar zor olmamalı bence. Bunlardan dolayı her yazımda sizinle samimi olarak selamlaşıp iyi dileklerimi iletiyorum ve sevdiğimi söylüyorum. İnsan bazen sevildiğini duymak istiyor bende bunu karşılamaya çalışıyorum. Kısaca seviyorum sizi ne yaparsınız. 
   Evet size olan hislerimi açtıktan sonra bugün konuşmak istediğim konu yaşadığım ve birçok insanın da dediği gibi mükemmel bir şehir olan İstanbul. Üstüne yüzlerce şiir yazılan,insanların gelip hayran kaldığı bu şehri birazda biz konuşalım istedim.
   Bazen hiç anlam veremedim bu İstanbul sevgisine hatta çoğu zaman "Abi mezun olayım gidicem bu İstanbuldan,yaşanmaz burada be" diyorum çünkü dışardan mükemmel görünen şeyler içeriden öyle olmuyor. Ben bunu 20 senedir İstanbulda daha doğrusu İstanbulun kalabalık semtlerinde Kadıköyde yaşayan birisi olarak söylüyorum. Benden daha büyük insanlarla konuştuğum da ya da sohbet edilen bir ortamda bulunduğumda duyduğum trafik dertleri olsun,yeşil alan olmaması olsun,komşuluk kültürünün bitmesi vb. gibi binlerce sebep sayılabilir.
   Hepsi doğru ve acı gerçekler yani İstanbulun bazı yanları artık çekilmez bir boyut aldı ancak insanlar bir şehire şiirler yazıp hakkında söz söylüyorsa ve büyük imparatorlukların başkenti oluyorsa bu insanlarında bir bildiği vardır bence.
   Orhan Veli'nin  de dediği gibi "İstanbul'u dinliyorum,gözlerim kapalı" diyerek düşünelim biraz. 12 milyon küsür insanı İstanbul'a çeken şey nedir diye. En basitinden başlayarak boğaz diyeceğim. Böyle mükemmel bir yapı başka nerede var allah aşkına. Tamam San Francisco güzel,evet Venedikde çok güzel ama bir İstanbul Boğazı etmez bence. Sadece boğaz mı,Kız Kulesi ve Galata Kulesi İstanbul denilince gidilmesi gereken yerlerin başında geliyor. Abi ben deniz çok sevmiyorum diyorsan Gülhane ve Yıldız parkına gitmeni ve orada birkaç saat zaman geçirmeni öneririm. O zaman yeşillik sevginin kat kat artacağını göreceksin. Bana bu ikiside gelmiyor bana tarihi eserler göster dersen;Topkapı Sarayı,Anadolu ve Rumeli Hisarını söylemeden geçemeyeceğim. Baba onu bunu bırak bana dini kültür lazım diyorsan da Sultanahmet,Ayasofya diyerek susarım canım okurum.
   Tabi burda unuttuğum binlerce eser ve gezilmesi gereken fevkalade yerlerde var ben sadece başlıca birkaç tanesini size öneriyorum o kadar. İsteyen olursa bana bir çıtlatın gidelim beraber gezelim hepsini.
   Gel gelelim ilk dediğim burada yaşanmaz mevzusuna. Bu kadar övüyorsun belli ki bizden çok seviyorsun İstanbul'u neden gitmek istiyorsun derseniz. Sürekli bunların içinde yaşadığımdandır diye düşünerek bunların kıymetini bilmiyorum da diyebiliriz. Belki sevdiğim bu şehirden uzak kalırsam kıymetini anlar koşa koşa geri döner bir daha bırakmam diye düşünüyorum.Pek emin değilim ama dürüst olmak gerekirse "Seni yeneceğim İstanbul!" lafına kanmayın dostlarım.Çünkü her zaman kazanan İstanbul oluyor...
  Kısaca özetlersem bu şehirden gitsen bir dert,gitmesen bir dert canlarım. Kendinize dikkat edin.
"
...
İstanbul'da Boğaziçi'ndeyim;
Bir fakir Orhan Veli;
Velinin oğlu;
Tarifsiz kederler içindeyim."
                                                    Orhan Veli Kanık



            İyi geceler kötü dünyada iyi kalan veya görünmeye çalışan insanlar.

Batılılaştıramadıklarımızdan mısınız...

   İyi akşamlar sevgili okurlarım. Bu soğuk havalarda hasta olmuyorsunuzdur inşallah. Zaten vizeler yeni bitti rahatladık derken bu kötü havalar geldi üstüne birde hasta olmayın aman diyeyim.
   Bugün konuşmak istediğim konu biraz bilindik bir şey ancak farklı bir mevzu üzerinden derdimi size iletmeye çalışacağım.Başlığı okurken bana biraz "sevgi" sözcükleri iletmiş olabilirsiniz ama inanın ki o başlığı yazmam 5 dakikamı aldı. Doğru mu yazdım diye okumaya çalışırken okuyamamak... Ama her şey sizin için canlarım benim.
   Bu sabah düzenli takip ettiğim bir programda jürinin değiştiğini duydum.Herkesin birdiği "O Ses Türkiye"nin referans alındığı program The Voice. Merak edenler için yeni jüride Rita Ora'imiş haberiniz olsun. Artık tüm dünyada yapılıyor bu tarz programlar.Ben genelde UK(United Kingdom) ya da İngiltere diyeyim onu takip ediyorum. İlk iki sezon ki jürileri gerçekten çok etkileyici isimlerdi. Will.I.am, Jessie J, Sir Tom Jones, ve Danny O'Donoghue(Hall Of Fame şarkısını söyleyen kişi). Bu kadar kaliteli ve eğlenceli isimler yan yana gelince program gerçekten izlenebilir bir hal aldı. İlk 2 sezon böyle devam etti ama geçtiğimiz sezon kadro değişince izleme hevesim kaçtı ancak hala güzel seslerin geldiği ve kaliteli şovların döndüğü bir program.
   Şimdi diyeceksiniz ki bu çocuk bunları niye anlatıyor bize.Şöyle izah edeyim bu akşam O Ses Türkiye'yi izlerken bir şey fark ettim. İki program arasında o kadar çok fark var ki inanamazsınız. O yüzden biraz bilgi vereyim dedim.
   Konumuza dönecek olursak,abi adamlar gerçekten farklı bir düzeydeler.O gösteriler,jürinin seyirci ile etkileşimi,birbirlerine ve yarışmacıya karşı tutumları falan cidden inanılmaz hoş. Bu akşam bizim ülkemizdeki yayını izlerken fark ettim ki bütün olay 1 tek kişi üzerinden yürüyor. Hani orda Acun amca durmasa o yayın ne hale gelir bilmiyorum. Her şey belirli bir kalıp üzerinden yürüyor. Kimin ne söyleyeceği ne yapacağı belli. Ama dışarda böyle değil çoğu şey doğaçlama gerçekleşiyor. Popüler olan bir yarışmayı ülkeye uyarlamak ve tutturmak büyük bir başarı kabul ediyorum ve taktirde ediyorum ancak devamlılığı sağlayamazsın bir süre sonra çünkü dışarda mekanikler farklı işliyor. 
   Hep bir batı merakı vardır bizde ve bu her konuda geçerli olan bir şey ki bazen onlara bırakmak lazım bazı düşünceleri. Bu adamlar tam anlamıyla "show business"  işindeler. Tamam ben sana yapma demiyorum ama hobi olarak yap be abi.
   Her neyse efenim sonuç olarak bu program benim için batılılaştıramadıklarımız programlardan biridir. Ancak yinede bu tarz projelerin örnek alınıp yapılması konusunda son derecede ısrarlı ve hevesliyim o da biline.
   Haklı ya da haksız bularak okuduğunuz bu yazım için sizlere ve o güzel gözlerinize çok teşekkür ederim sevgili canım okurlarım benim. Bu kadar bahsettikten sonrada The Voice UK'den bir video ile veda edeyim sizlere. Kendinize iyi bakın hasta olmayın sakın.Hasta olursanızda bana haber verin gelip size bir çorba yapayım,birkaç sayfa kitap falan okurum hiç olmadı film izleriz.

          İyi geceler kötü dünyada iyi kalan veya görünmeye çalışan insanlar.

The Voice Season 1 Final
 

"Lastseen" ya da "Görüldü" Yazısıyla Sorunun Mu Var?

   Merhabalar ve iyi akşamlar güzel yurdumun güzel ve nacizane insanları.Nasılsınız? Keyfiniz nasıllar? Uzun bir aradan daha doğrusu vize haftasının ardından yeniden yazmaya başladım. Aslında vize haftasında da her gün yazdım ancak tekrar okuduğumda içime sinmediği için yayınlamak istemedim.
  Bu arada sormadım ama umarım vizeleriniz iyi geçmiştir. Burda benimkiler kötüydü diyerek yalan söylemeyeceğim ama sizde çok küfür etmeyin vay çalışkan .... Bunun sebebi benim çalışmam değil hocaların kolay sormasıydı neyse efenim konumuza dönelim.
   Evet dertleşmek istediğim konu başlıkta da belirttiğim gibi insanı delirten kelimeler. Bence bunlar tamamen yeni bir dünya savaşı çıkartmak,seri katillerin sayısını arttırmak,düzgün ilişki bırakmamak için yapılmış komplolar. Neden böyle bir şey yapıldığına dair fikirlerimi sizinle de paylaşayım.Sonuçta bir diyalogda bulunuyorsunuz ve bunun tam yapıldığını öğrenmek için bu tarz bir şey gerekli. Ancak bu bizim ülkede yemez ki bunu benden daha iyi biliyorsunuz. Başka ülkelerde bu normal ancak bizim insanımız alıngan. Kendimden de biliyorum birine bir şey yazınca orada "Görüldü" yazdıktan sonra bana cevap vermiyorsa 2 seçenek oluşur kafamda:
1.Öldü de cevap vermiyor
2.Ölmek üzere ondan cevap vermiyor.
   Bu seçeneklerin dışındaki bahaneler benim için önemsiz ki çoğunuz içinde böyle saklanmayın buradan her yer görünüyor. Burada suçlanması gereken kişiler bunu yapanlar değil bence.Asıl suçlular bizleriz. Gördün niye cevap vermiyorsun?. Tamam konuşmak istemezsin anlarım ancak bunu karşındakine o an söylesen ölür müsün yani? Karşındaki insan laftan anlar falan belki....

   Tamam tamam sakinim sevgili okuyucularım sıkıntı yok. Şaka bir yana gerçekten insanların kendini düşünmeyi bırakıp birazda diyalogda olduğu insanı düşünmeli. Bu her iki taraf içinde geçerli bence.Sonuçta karşındaki seninle konuşuyor ve senden yazdığı şey hakkında bir tepki vermeni bekliyor.Belki ben bu konuda biraz alınganım ya da fazla insanları önemseyip değer veriyorum ancak bunun dönüşü böyle olmamalı. Kişiler en azından açık konuşarak meseleleri halletmeli.Böylece seri katil olmak yolunda ilerleyen tüm arkadaşlarımız bu yoldan uzak dururlar.

   Bu konu hakkında kiminle konuşsam şikayetçi olduğunu ve "ne gereksiz bişey bu abi" dediklerine şahidim.Bunun üzerine de sizinle bişeyler paylaşmak istedim. Derdimi anlatabildiysem ne ala. Sonuçta hepinizi seviyorum canlarım(sincaplarım,jelibonlarım) benim. Son olarak bu yazıyı okuyan insanlara aşağıdaki capsi armağan ediyorum. Kendinize iyi bakın. Bir sonraki yazımda görüşmek üzere hoşcakalın.

          İyi geceler kötü dünyada iyi kalan veya görünmeye çalışan insanlar.

 

Müzikle Aran İyiyse Bi Bak Bişey Dicem

   Merhabalar merhabalar ve yine merhabalar saçmasapan dünyanın mükemmel insanları. Vizelerinizin ya da diğer bütün sınavlarının güzel geçmesini dileyerek bugün ki yazıma başlıyorum izninizle.
  Konuşmak istediğim konu başlıktanda anlaşılacağı gibi müzik. Sevdiğim bir sanatçının albümünü indirirken aklıma geldi.Ben neden bu kadını dinliyorum diye kendime bir sordum. Sonrasında aklımdan milyon tane neden geçti: Şarkıcının sesi güzeldir,şarkı güzeldir,şarkıcının kendisi güzeldir,sözleri sana dokunur...
   Bu şekilde sebepler arttırılabilir ancak insanın ruh haline göre müzik zevki değişir fakat 360 derece dönmesine anlam veremiyorum. Tamam seni ne iyi hissettirecekse onu  dinlemelisin bende öyle yaparım sonra kendime kızarım. Normalde metal müzik dinlerim ama bir anda club müziğe ya da R&B'ye dönerim. Şarkıların hepsi benim sevgilimmiş de onlara ihanet ediyomuş gibi hissediyorum bazı zamanlarda.
   Özellikle duygusal şarkı dinlerken çok merak ediyorum.Dinlerken içimin bir kenarını sızlatan bu şarkıyı birileri yazdı ve belli ki bir olay geçti başından.O anda o kişiyi düşünüyorum,onun adına hüzünlenip "lan bu adama(kadına) bu kadar acı çektirilir mi" diye hayıflanmaya başlıyorum.Eminim ki bunu çoğunuzda yapıyorsunuzdur.
   Bir de şöyle bir durum var ki şarkıcının anlatmak istediğiyle bizim anladığımız bazen uyuşmuyor fakat biz anladığımız şekilde onu sevmeye devam ediyoruz.Bıkana kadar o şarkıyı dinlemeye çalışıyoruz.
   Belkide bazen anlayamadığımız ya da yanlış anladığımız bazı şeyler bizleri mutlu edip kendine bağlıyodur. Aynen her saniye dinlemek istediğimiz şarkı gibi.Bir süre bağımlısı olup bir an önce o şarkının hissettirdiklerinden ya da düşüncelerinden kendimizi kurtarmak istiyoruz.
   Çoğu zaman şarkılar sadece notalardan ve sözlerden oluşan şeyler değil bir bakış açısı bir nevi zihin rahatlatma egzersizi olarak sayılabilir.
   Son sözüm ise keşke bu müzik dinleme egzersizi sırasında kafa rahatlamasının yanında bir de kilo verebilsek...
   Bu karikatürde benden yanlış anlaşılmış şarkılara gelsin sevgili okurlarım.

              İyi geceler kötü dünyada iyi kalan veya görünmeye çalışan insanlar.

Nedir Bu Arkadaş Dediğin Şey?

   Öncelikle her yazıma başladığım gibi selamlar olsun size güzel insanlar.Umarım güzelliklerle dolu zamanlar geçiriyorsunuzdur. Bugün biraz farklı bir konu üzerinde durmak istiyorum izninizle.Düşündüğüm konuda arkadaşlık mevzusudur.

   Yazılarımda arkadaşlarımdan çok bahsettiğimi farkettim.Bunun üstüne bu konu ile ilgili sizinle dertleşeyim bir şeyler konuşalım istedim.

   Benim gibi ya da sizin gibi bazı insanlar için arkadaş çok önemlidir.Ailenden daha çok konuşup görüştüğün kişilerdir bir derecede.Bu insanlarla sohbet eder,saçmalar,eğlenir,kederlenir vb. bir sürü şey yapabilirsin.Ancak hiç düşündünüz mü? Nasıl bir arkadaş edinirsin ya da sokakta birini görünce "heeh tam benlik bir arkadaş bu" mu diyosun acaba? Bunun bir sınavı falan mı var benim ve sizin bilmediğiniz?

   Bu arkadaş denen kişi çok gariptir sevgili okurlar.Yani biriyle tanışırsın ve ilk başta garipsediğin biri senin en yakın arkadaşın olur. Bazende dışardan çok düzgün görünen biriyle tanışınca arkadaş olamayacağını anlarsın.

   Hep kendimden örnekler veriyorum ancak sizin örneğiniz olsa seve seve anlatmak isterim bilesiniz. Lisedeyken bir çok arkadaşım vardı.Samimiydik,güler,gezer,eğlenir,okuldan kaçardık ama şimdi bu insanlar nerdedir bilmem veya sokakta beni görseler selam verirler mi bilmem ancak hayatta tuhafıma giden konu bu değil.Üniversitenin ilk senesi servisle gidip geldim ve bu serviste edindiğim insanlarla hala konuşuyorum.Servisi bırakmam üzerinden 2 yıl geçmesine rağmen hemde... Ne zaman bir yerde görsem gider selam verir konuşurum ya da beni bir yerde görseler hemen gelirler.Peki lisedeki arkadaşlarla aradaki fark ne?Sadece sabah ve akşam gördüğüm bu insanlar ile bu kadar iyiyken diğerleri ile neden böyle olduk?

   Kabul etmem lazım servisimdeki her bir insanlar gerçekten mükemmel ve sevimlilerdi.Hepsinide ayrı ayrı severim ve unutmadan burdan dayımgillere selamlar. Peki diğer arkadaşlarım bu kadar iyi miydi?

   Anlatmak istediğim asıl mevzuya gelirsek insanların yaşı ilerleyim büyüdükce düşünceleri hayata bakışı mı değişiyor yoksa kurduğu ilişkilerde daha mı dikkatli oluyor? Bence bunların ikiside birbiriyle bağlantılı yani lisede kurduğun arkadaşlıkla üniversitedeki bir olmuyor tabi hepsi için geçerli değil bu dediğim çünkü liseden beri kopmamayı başardığım birkaç "dostum" var.

   Uzun lafın kısası arkadaş dediğimiz şey ciddi ve üzerine oturup gerçekten düşünmek gerekiyor değerli okurlarım ya da okumayanlarım.

   Değinmeden geçemeyeceğim bir konu ise elimden geldiğince her gün yazmaya çalışıyorum.Bir de ilk defa böyle bir şey yaptığım için kötü yazabilirim ya da saçmalayabilirim kusuruma bakmayın ne olur.Her türlü yapıcı-yıkıcı fikre açığım.Umarım okuyor ve bir şeyler yapmaya çalıştığımı anlıyorsunuzdur.Sonuçta her şekilde seviyorum sizi. 

             İyi geceler kötü dünyada iyi kalan veya görünmeye çalışan insanlar.

Hayata Dair Bazı Şeyler

   Merhaba güzel dünyamızın güzel ve nacizane insanları. Nasılsınız,iyisiniz inşallah maşallah diyip birkaç konu hakkında konuşalım diyodum.Mesela ne olucak bu milli takımın hali yav??
   Şaka yapıyorum he onuda konuşuruz da futbolla çok aram yoktur.İstek olursa Ömer Üründür ve Rıdvan Dilmen'in yorum yaptığı bir videoyu paylaşırım sorun olmaz.Neyse konumuza geri dönelim.
   Her insan için hayat biraz farklıdır.Öğrenciler için okuldan ibaretken çalışan hatta evli insanlar için olaylar çok farklı.Ayrı ayrı incelemek gerekirse bir lise öğrencisinin gözünden "olum matematikcinin o ödevleri neydi lan!" ya da "yarın inşallah edebiyattan sözlü olmayız" gibi sözlerinin yanında yapıp yapabileceği tüm salaklık ve mallıkları yapacağı çok güzel bir 4 yıldır.Bu yapacaklarından dolayı genç bunlar diyerekten hep geçiştirilirler.
   Örnek vermek gerekirse ilk yazımda caddede koşmak gibi bir olaydan bahsetmiştim.Liseden çıktığım bir gün morali bozuk olan arkadaşımla yağmurlu s.kko bir günde caddeye inmiştik. Gerçekten hiç keyfi yoktu,ben sevdiğim insanları bu şekilde görmeyi sevmem,bişeyler yapıp güldürmeye çalışırım ama bu sevgili odunumuzda işe yaramadı.Neyse efenim dedim ki gel koşalım.Aynen öyle yağmurun deli gibi yağdığı bir günde caddede sırtlarında kocaman bir okul çantası ve ayaklarda tank boyutunda(46-47 giyiyorum) botlarla koşmaya başladık.Gözünüzün önünde canlanmıştır biraz.Koşarken kadın çocuğunu kaçırıcaz sanıp oğlunu çekti ve bunun üstüne görevli zabıta bizim önümüzü kesip "what the hell are you doing!!" diye bağırmasını istesemde sakin gençler diyip durdu ve o an lisenin ne kadar mükemmel bir şey olduğunu anladım.
   Üniversite ise biraz daha ilginç.Evet yine saçma hareketlere devam ediyosun yani ben öyle yapıyorum(nasılsa bir kere okuyacağım üniversiteyi) ancak olaylar biraz daha değişik.Sonuçta o 16-17 yaşındaki çocuk değilsin ve insanlar seni yargılayıp ona göre davranıyolar.Hele ki ilerleyen dönemlerde olaylar çok daha farklılaşıyor.Kişilerin sana karşı düşündüğü ve aldığı tavırlar bir yana okul bitiyo olum.Hani vizeye az çalışıp seneye veririm demek yok artık.Seneye biticek (İNŞALLAH) ve mezun olup iş arayacaksın.Erkeksen birde askerlik derdi cabası.Hani o arkadaşlarla dağıttın ev partileri yerine oturup bir şirkette çalışacaksın.
   Evli ve çalışan kısmına girmiyorum çünkü o konularda pek bilgim yok ve burda ahkam kesmemede gerek yok zaten.
   Sonuç olarak burdan çıkarılacak bir sonuç varsa o da hayatın hangi dönemi olursa olsun kişi istediği gibi yaşamalı.Kim ne diyecek,sonrası ne olacak diye düşünmeden içinden geldiği gibi yaşamalı.Tabi sınırları bilerek bunları yapmak lazım o zaman hiçbir problem olmuyor.En azından ben bu şekilde yaşamayı deniyorum.Olduğu kadar be arkadaşlar içimde kaldı demem en azından ve ilerde bir gün çocuğum olduğunda tavsiye verirken birşeyler uydurmadan bak ben böyle yaptım sende böyle yap diyebilirim.
   Son sözüm olarak elimden geldiğince yazmaya çalıştım umarım okuyup sevmişsinizdir.Ne olursa olsun seviyorum sizi okur ve okumayanlarım.Kendinize dikkat edin ben buralarda olucam.

                       İyi geceler kötü dünyada iyi kalan veya görünmeye çalışan insanlar.

Dizi Önerisi Lazım Mı Dedin?

   Bugün vizeler yaklaşmışken benim gibi öğrencilerin her zaman yaptığı şey olan dizi izlemekten bahsedeceğim.Hele ki bu vize zamanlarında insanın sürekli bir şeyler izlemesi gerekiyor.Ufak bir dizi-film canavarı çıkıyor içimden.Bir hafta içinde izlemedik dizi film kalmıyor neredeyse.Yeter ki ders çalışmayalım yeter ki o notlar açılmasın gerekirse 1 günde 4 sezon Game Of Thorones izlerim.
   Tabi izleyecek diziniz yoksa benim size önerim en başında "2 Broke Girls" dizisine başlamanızdır.
Gerçekten çok güzel ve kaliteli bir dizi olmuş.Ben kısa süre önce başladım ancak bağımlısı oldum diyebilirim.Hem de daha başlarında olan bir dizi.Son olarak 4.sezon 1.bölümü yayınlanmıştır.Konu olarak ise 2 tane birbiriniz zıttı kızın yaşamlarının kesişmesi ve başlarına gelenler olarak özetleyebilirim.
   Diyeceksiniz ki bunun diğer saçma dizilerden farkı ne? Farkı şu ki karakterler gerçekten çok iyi kurgulanmış yani daha önce izlediğiniz dizilerdeki karakterler gibi değil.Biraz inceleyecek olursak:

Max:Başrol oyuncularımızdan biri.Hayatı hep tersliklerle gitmiş aile kavramını bilmeyen ve duyguları olmayan bir karakter.Sürekli babası ve annesi ile ilgili kötü anıları hatırlatır.(bu anılar nedense hep güldürür)Aynı zamanda esrar kullanıcısı,alkolik ve biraz hovarda bir kızdır.

Caroline:Başrol oyuncularımızın öbürü.Babası amerikanın en zengin finansmanlarından biriyken dolandırıcı olduğu ortaya çıkar ve tüm malları alınarak hapse atılır.Bu durum tabiki de Caroline'a bela olur çünkü babasının kötü şöhretiyle uğraşması bir yana bütün hayatını müthiş bir varlık içinde geçirmiş bir insanın beş parasız kalması sonucu ne yapacağını bilemez.Metroda yatarken bir gün Max ile karşılar ve olaylar gelişmeye başlar.

Dizide sürekli göreceğiniz karakterlerden de birkaç cümle ile bahsetmek isterim.Tabiki izninizle efenim.

Oleg:Dizinin geçtiği lokantanın aşçısıdır. Kendisi hormon patlaması bir kişi olup diziye renk katan bir sapık rolündedir.Aynı zamanda Ukraynalıdır.

Han Lee:Kızlarımız Max ve Caroline'nın çalıştığı lokantanın sahibidir.Çok kısa boylu olup bu konuda sürekli dalga geçilir.

Earl:Lokantanın kasa kısmındadır.75 yaşında göreceli olarak bilgili ve kafa dengi biridir.Aynı zamanda ırkçılıkla ilgili konulara değinerek dizinin her konuda mesaj vermesini sağlayan kişidir.

Sophie:Dizinin ilk 3-5 bölümünde görünmeyen ancak konuya sonradan katılan kızlarımızın polonyadan gelmiş üst komşularıdır.Cüsseli bir ablamızdır.

Genel olarak spoiler vermeden özetlemek gerekirse kızlarımız tanıştıktan sonra para kazanıp hayalleri olan ve dizide sürekli geçen "Cupcake" işine girmek isterler.Max'in müthiş el lezzeti ve Caroline'nın ticari zekasıyla bakalım bu işin sonu ne olacak...

İsteyen arkadaşlar için torrent linklerini buraya koyuyorum.

                                  İyi geceler kötü dünyada iyi kalan veya görünmeye çalışan insanlar.

Season 1: https://kickass.to/2-broke-girls-season-1-complete-hdtv-xvid-mp3-x264-t6366139.html
Season 2: https://kickass.to/2-broke-girls-season-2-complete-720p-hd-carg-t7413305.html
Season 3: https://kickass.to/2-broke-girls-season-3-hdtv-complete-delta-sn1p3r-t9109309.html

Birşeyler Yayınlamayı Deneme Part II

   Geçen gün ki yazımda sitenin içeriğinden biraz bişeyler bahsetmiştim. Bu gün ki yazımda ise insanlarla iletişim hakkında gereksiz bilgiler vericem.
   Hayatta çeşit çeşit insan vardır.Bunları en yavşa.tan gerçek dosta kadar kademelere bölebiliriz.Peki bu kişiler neden hayatımızda diye hiç sorgulama gereği hissettiniz mi? Ben bu aralar bunu daha çok sorguluyorum. Milyarlarca insan varken neden gelip senin dostun oldu veya dünyanın en değişik canlıları(sevmediğiniz tipler) neden senin etrafında vb...
   Bunun birçok cevabı var. İnsanlar mükemmel değildir bu sebeple yardıma,desteğe,sevgiye ihtiyaç duyarlar. En kötü zamanlarında başını yaslayacak bir omuz,dertleşecek gerekirse içip dağıtacak birini arar.Bu kişiye dost denir ki dünya üzerinde gerçekten bulması zordur. Diceksin ki buldum mu nerden anlayacağım medyum değiliz sonuçta ama kişi anlar,yani bir hareketi bir sözünü yakalarsın ve tamam işte bu benim dostum dersin. O dost aile kadar değerlidir. Neden dersen kişi bazen her şeyi ailesine anlatamaz bu noktada devreye dost girer ve olayı paylaşmaya başlarsın. Çoğu durumda ailenden daha iyi tavsiye verir ya da en kötü beraber gidip salakca şeyler yapar kafa dağıtırsınız.(Bağdat caddesinde yağmurun altında sırt çantalarıyla koşup zabıtalarca çevrilmek gibi). Daha buraya yazmadığım daha doğrusu kelime toparlayamadığımdan yazmadığım milyonlarca sebep yüzünden dostlarınızı asla kaybetmeyin ey sevgili okurlarım(okumayanlarım).
   Gelelim diğer garip canlılara... Bu kişilerin tek amacı hayatı zehir etmek,sinir katsayınızı yükseltmek,sizi delirtmek değil aslına bakarsanız.Olaylar biraz daha karmaşık. Şöyle izah edeyim,hayatta sizin yapmamanız gereken şeyleri uygulamalı olarak anlatır,"bak ben malım böyleyim sen bunu yapma" der. Yaşamınızda ki diğer insanların değerini size anlatır "allahım çok şükür bu ...... benim dostum değil dersiniz ve dostunuza bir yemek falan ısmarlarsınız (ayılığın lüzumu yok). Yaşamın boş ve gereksiz yanlarını size gösterip hayatınızı kolaylaştırır. Siz mevzuyu anladınız ondan daha devam etmeyeceğim sadece bir dip not yazıcam. Tüm bu işleri yapıyor diye ona teşekkür etmek gibi bir hata yapmayın sonuçta bu gereksiz biri ve sövmek serbesttir anladınız siz.
   Sonuç olarak bu yazıyı okuduğunuz için teşekkür eder kafanızı şişirdiysem o güzel affınıza sığınır iyi bir hayat dilerim. Sevgiyle kalın.

                                         İyi geceler kötü dünyada iyi kalan veya görünmeye çalışan insanlar.

Birşeyler Yayınlamayı Deneme Part I

   "First let me take a selfie" diyerek okuyan ya da daha doğrusu okumayan herkese merhaba. Burada yazılan herşey benim tarafımdan yazılmış olup kimseye laf atmadığımı belirtmek isterim.

   Siteyi açmakta çok bir amacım yoktu hatta sadece açabilir miyim diye deneme yaparken açtım bile diyebilirim ve gecenin bir saati nedense siteye birşeyler yazmam gerek diye düşünüp bunu yazarken buldum kendimi..neyse... 

   Öncelikle diyeceğim,bu sitede her şeyi bulabilirsiniz yani ne bulmak istiyorsan bana söylemen yeter. Şiir mi? Yazarız,

Karikatür mü? Milyonlarca var,

Şarkı mı? Paylaşırız be gülüm,

Komik kedi videoları mı? Sen iste instagramda her kedili videoya etiketleyeyim...

   Yani anlayacağınız bir tabirle "Every thing but little little". İlk yazım olması nedeniyle biraz gerginim halbuki saçmalığa bak nasılsa kimse okumayacak ama insan yazarken heyecanlanıyor(bu kelimeyle ilgili anım var ama sonraki yazılarımda) işte.

Uzun lafın kısası bu benim ilk yazı denemem ve kötü olduğumu biliyorum ama herkesi yinede seviyorum.

   Okuyan okumayan herkese teşekkürler ve yazı sonunda size kıyak geçip bir link attım.

   

                            İyi geceler kötü dünyada iyi kalan veya görünmeye çalışan insanlar.

En İyi Hamburgerciler    (Denemek isteyen varsa bana ses etsin)